Zo de laatste tijd veel nagedacht over de afgelopen periode. Geen idee waarom, misschien gewoon eindelijk eens de tijd om alles te verwerken ofzo. Vandaag kwam ik toch tot een besef. Voor ons is het heel normaal dat we een tweeling hebben, voor anderen heel bijzonder. We krijgen vooral regelmatig reacties dat Esmée zo klein is maar ja wat wil je. Ik dacht nu als wij ze gewoon zo "normaal" mogelijk opvoeden is het voor hun normaal. Maar ja vandaag las ik iets over couveuse kindjes. En toen kwam het besef, wat wij ook doen ze blijven altijd een speciale groep. Hetzij omdat ze een tweeling zijn en omdat ze couveusekindjes waren. Ach misschien moeten we dat dan toch maar accepteren veranderen doen mensen toch niet.

Vorige week zijn we voor het eerst met de kids op de fiets weg geweest. Wat een belevenis zeg vooral voor hun. Ze vonden het prachtig ze zien natuurlijk van alles. Uiteraard moesten er wel weer mensen vragen of Esmée wel op de fiets mag. Ja dat mag ze ze is tien maanden oud. Soms word je er toch echt moe van ik weet wel wat ze wel of niet mag hoor. Het is toch wel lastiger hoor als je met twee weg wilt op de fiets. Als je er één hebt denk je er vast niet eens bij na je zet je kind op de fiets een gaat. Met twee gaat dit niet lukken. Je moet gewoon met zijn tweeën zijn, allebei één kind voorop. Lang leve de auto zullen we maar zeggen haha.

Vandaag heeft Esmée ook weer een mijlpaal gehaald. Ik was even in de keuken en kom terug en mevrouw staat me met een big smile aan te kijken vanuit de box. Het heeft lang geduurd maar het is haar eindelijk gelukt om zelf te gaan staan. Esmée blij natuurlijk en mama super trots. Nu is Corné ook druk aan het oefenen want wat zijn zus kan wil hij ook kunnen, zo eigenwijs is hij dan ook weer wel.

Zo daar zijn we weer. Even wat probleempjes gehad met de computer.

Ik had al verteld hoe het in het begin gegaan is. Nu zal ik ook gelijk even wat misverstanden uit de wereld helpen over tweelingen. Zo denken mensen vaak dat de kids met een keizersnee geboren zijn (dit hoeft dus echt niet) de mijne zijn gewoon normaal geboren. Ook ben je niet extreem druk met een tweeling, vooral niet zoals in mijn geval het de eerste kids zijn. Je weet niet beter dus het is niet anders. Dus mocht je een tweeling tegen komen twee tips: vraag niet goh is het een tweeling (duh wat moet het anders zijn) of goh druk zeker (nee). Dit is voor mij en ook voor vele andere tweelingouders zeer irriterend als je het voor de driehonderste keer word gevraagd.

Je moet je voorstellen het hebben van een tweeling is te vergelijken met het hebben van één kind maar dan keer twee dus. Er zijn natuurlijk ook wel verschillen hoor. Je merkt toch wel dat ze elkaar altijd op zoeken de één mist de ander als die weg is.Wat ook leuk is dat je merkt dat de ene zich soms wat sneller ontwikkeld als de ander.

Je maakt echt genoeg mee met een tweeling hoor. Wij moeten nog regelmatig met de kids naar de kinderarts voor controle omdat ze te vroeg geboren zijn. Over Esmée is hij helemaal tevreden ze is wat klein maar ach dat komt wel goed. Corné is nog wel wat aan het klungelen hij kijkt wat scheel. Vandaag ben ik met hem naar de oogarts geweest maar gelukkig heeft hij geen lui oog. Hij krijgt laxeermiddelen nu even afwachten of dat gaat werken. Ook heeft hij nog zijn rechter ring vingertje raar staan. Er is al een foto van gemaakt maar er moet nog een nieuwe gemaakt worden. Er is namelijk al een hele discussie over geweest wie het moet gaan behandelen. Waarschijnlijk zal het de kinder plastisch chirurg gaan worden. Nog even afwachten dus.

Zal binnenkort ook eens zorgen voor foto’s. Moet ik eerst even weer foto’s zien te regelen.

Ik ben Ingrid 25 jaar oud en moeder van een tweeling Esmée en Corné die zijn geboren op 7 november 2007. Op deze plaats ga ik wekelijks vertellen wat ik zoal mee maak met de kids.
Maar zal eerst bij het begin beginnen (en geloof me dat word een lang verhaal). Zoals ik al zei Esmée en Corné zijn geboren op 7 november 2007. Dit was na een zwangerschapsduur van 34 weken een beetje vroeg dus. Esmée is als eerste geboren ‘s middags om 16.55 en een kwartiertje later om 17.10 is Corné dus geboren. Esmée was erg klein bij de geboorte slecht 1366 gram. Beide hadden een infectie waar vooral Corné erg veel last van had. Hij is gelijk ‘s avonds overgebracht naar het ziekenhuis in Zwolle. Corné kon namelijk niet zelfstandig ademen en is dus geintubeerd. Esmée en ik zijn nog in Almelo gebleven en zijn de volgende dag over gegaan naar Zwolle. Hier heb ik nog één nacht in het ziekenhuis gelegen. Daarna ben ik samen met mijn man overgegaan naar het Ronald mcDonald huis vlakbij het ziekenhuis. Gelukkig kregen we naar een paar dagen al goed nieuws. Op 14 november mochten Esmée en Corné terug naar Almelo. Wij konden dus ook weer terug naar ons eigen huisje. In Almelo hadden we wekelijks een gesprek met de kinderarts. Nadat ze drie weken in Almelo lagen kregen we goed nieuws op acht december mochten Esmée en Corné naar huis. Feest natuurlijk.

En nu zijn we alweer acht maanden verder. Waar blijft de tijd denk ik wel eens. Esmée is nog steeds erg klein voor haar leeftijd. Volgende week moeten we weer naar de kinderarts om te kijken of we wat aan haar groei moeten gaan doen. Met Corné gaat het helaas ook niet helemaal zoals wij zouden willen, hij heeft namelijk erg veel problemen met de ontlasting. Hopelijk zijn we er snel achter wat het is en wat er aan te doen is.
Natuurlijk is het ook erg leuk hoor zo’n tweeling. We maken genoeg met ze mee. Wat betreft ontwikkeling lopen ze aardig gelijk. Corné heeft al een tandje maar Esmée nog niet. Bij Corné zien we ook de tweede al door komen.
Vandaag was Corné niet helemaal lekker hij had koorts, was jengelig en hangerig. We hopen dat hij zich morgen beter voelt dan word zijn opa namelijk 50.

Over het feestje zal ik jullie later nog wel meer vertellen. En ook over hoe ik verder met de tweeling om ga en wat je allemaal met een tweeling beleefd.

Groetjes Ingrid